تبلیغات
در این وبلاگ گنجی بس عظیم نهفته است... - خوشبختی یا بدبختی هر كس در گرو شخصیت امام اوست

  بازگشت به صفحه قبل

قرآن كریم سرنوشت انسان‏ها و خوشبختى یا بدبختى آن‏ها را درگرو نوع ارتباطشان با امام زمانشان مى‏داند و چنین مى‏فرماید:

«یَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ اُناسٍ بِاِمامِهِمْ؛ روزى كه هر قومى را با امامشان دعوت مى‏كنیم.»

امام باقر«علیه‌السلام» درباره این آیه مى‏فرمایند:

«در آن روز رسول خدا و حضرت امیر و حسن بن على و حسین بن على‏  با قوم خود مى‏آیند و هر كس كه در عصر هر امامى از دنیا رفته، آن روز با آن امام محشور مى‏شود.»

آرى، هر كس روز قیامت با امام زمان خودش محشور مى‏شود تا در محكمه عدل الهى پاسخگوى این سؤال باشد كه با امام زمانى كه خداوند او را منصوب كرده است و شناخت او، ارتباط و پیوند با او و تبعیت از او بر شما واجب شده، چه كردید؟

رهبر یعنى كسى كه انسان عملاً و از صمیم قلب حاكمیت او را مى‏پذیرد و اندیشه و دستورش را اجرا مى‏كند. پس كسى كه ادعا مى‏كند، حضرت مهدى«علیه‌السلام» امام اوست، ولى در اعمال و رفتار و تصمیم‏گیرى‏ و اندیشه‏اش از شخصیت‏هاى فاسد و منفور امام زمان«علیه‌السلام» و كسانى كه هیچ سنخیتى با حضرت ندارند، پیروى كند و آنها را الگوى خود قرار دهد، خود را فریب داده، زیرا امام واقعى هر كسى الگوى عملى اوست، نه امام ادعایى و شعارى او.

 

بازگشت به صفحه قبل